Mijn lijf komt langzaam uit de winterstand. Eerder schreef ik hoe mijn persoonlijke thema voor dit jaar ‘fit zijn’ is. Dat bedacht ik vol goede moed tijdens een zonnige vakantie op Fuerteventura in januari. Daarna kwam ik terug in een besneeuwd, koud en donker Nederland en ik merkte dat mijn lichaam (en motivatie) weer terug in een soort slaapstand, of cocon kroop.

Zelf had ik weinig motivatie voor een goede wandeling, met de bekende redenen zoals dat het al donker was als ik uit werk thuis kwam, het koud en nat weer was, enz. Maar ik merkte ook aan mijn lichaam dat het meer behoefte had aan kleine activiteiten en meer rust. Dus er was een innerlijk dilemma gaande; want hoe kan ik nu werken aan ‘fit zijn’ als ik eigenlijk vooral wil slapen?
En toen keek ik naar de natuur en de paarden om mij heen; de natuur was ook nog steeds in winterstand en de paarden bewegen wel, maar veel minder dan in de zomer, wanneer ze het volledige weiland gebruiken. Nu blijven ze meer bij elkaar.

Wij mensen zijn die verbinding met de natuur een beetje kwijtgeraakt en vinden dat we altijd maar door moeten, terwijl dat niet strookt met de seizoenen. En juist deze periode, als de winter een stapje achteruit zet en de lente voorzichtig zijn intrede doet, is vermoeiend doordat het nog niet consistent is. Ik leefde op toen begin maart de zon zich volop liet zien en de temperaturen omhoog gingen. Maar nu is het weer grijs en nat en zit ik onder een dekentje op de bank. Dat maakt dat ik me moe voel, maar ik merk ook dat ik veel in mijn hoofd zit. Want ik kreeg allerlei plannen toen de zon doorbrak, maar nu heb ik geen puf om ze uit te voeren.

Deze periode vraagt om mild zijn voor jezelf. Ik herinner me dat ik vroeger als kind in deze tijd van het jaar ook altijd veel moe was. Dat werd toen ‘voorjaarsmoeheid’ genoemd en er werd gezegd ‘dat gaat wel weer voorbij, je moet hier even doorheen’. En ja, het gaat weer voorbij, maar je mag er ook naar luisteren en je verwachtingen en discipline bijstellen. Af en toe een dagje niks doen, even wat langer slapen, een warme douche met je favoriete doucheschuim.

En als ik bij mijn paarden ben, probeer ik er vooral te zijn, in het hier en nu. En tevreden zijn met wat er is en niets hoeft. Dat zorgt voor mentale balans en draagt ook bij aan ‘fit zijn’.